Szkolne Koło Caritas

Szkolne Koło Caritas

caritas


Bo byłem głodny, a daliście Mi jeść;
byłem spragniony, a daliście Mi pić;
byłem przybyszem, a przyjęliście Mnie;
byłem nagi, a przyodzialiście Mnie;
byłem chory, a odwiedziliście mnie
byłem w więzieniu, a przyszliście do mnie”.
Mt 25,35-36


DZIAŁALNOŚĆ KOŁA

Szkolne Koło Caritas jest dobroczynną organizacją działającą na terenie szkoły pod nadzorem Dyrekcji i władz diecezjalnego Caritas.
Cele statutowe członkowie Koła starają się realizować na trzech płaszczyznach:
- modlitwa
- miłosierne słowo (dobra rada, upomnienie braterskie, pociecha
dla strapionego i inne)
- uczynek miłosierdzia ( pomoc, trud, wyrzeczenie i inne)

WAŻNE DATY W PRACY KOŁA

Tydzień Miłosierdzia– pierwszy tydzień października.
Niedziela Miłosierdzia Bożego-święto patronalne Caritas


Patron Szkolnego Koła Caritas

ks. Zygmunt Karol Gorazdowski
 
gorazdowski



WAŻNE WYDARZENIA Z ŻYCIA ŚWIĘTEGO KS. ZYGMUNTA GORAZDOWSKIEGO

Zygmunt Karol Gorazdowski (ur. 1 listopada 1845 w Sanoku, zm. 1 stycznia 1920 we Lwowie) - polski ksiądz, święty katolicki. Urodził się w religijnej rodzinie szlacheckiej jako drugie z siedmiorga dzieci Feliksa i Aleksandry Gorazdowskich. Razem z rodziną młody Zygmunt przebywał w Sanoku sześć lat. To tutaj uniknął rzezi galicyjskiej. Opiekunka ukryła małego Zygmunta pod kołem młyńskim, ale przy tej okazji nabawił się poważnej choroby płuc - gruźlicy, która później towarzyszyła mu już przez całe życie.
Do gimnazjum uczęszczał w Przemyślu. Jako uczeń uczestniczył w powstaniu styczniowym. Po ukończeniu gimnazjum studiował prawo na Uniwersytecie Lwowskim. W 1865 przerwał studia i wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego we Lwowie. Po ukończeniu seminarium odbył dwuletnie leczenie ze względu na gwałtowny nawrót gruźlicy. Święcenia kapłańskie otrzymał 25 lipca 1871 w katedrze lwowskiej. Przez pierwsze sześć lat pracował jako wikariusz i administrator w Tartakowie, Wojniłowie, Bukaczowcach, Gródku Jagiellońskim i Żydaczowie. Od 1877 rozpoczął działalność kapłańską i dobroczynną we Lwowie. Już za życia mówiono o nim Ksiądz Dziadów, ojciec ubogich, apostoł Bożego Miłosierdzia. Spędził we Lwowie 40 lat, najpierw jako wikary, a potem proboszcz parafii św. Mikołaja. Włączał się czynnie w istniejące już instytucje dobroczynne, powoływał też nowe. Założył dom pracy dobrowolnej dla żebraków, z jego inicjatywy zorganizowano tanią kuchnię ludową, w której żywili się robotnicy, studenci, młodzież szkolna, dzieci, a najliczniej - biedota lwowska. Wydawano w niej dziennie około 600 obiadów (korzystał z niej także św. brat Albert Chmielowski, ilekroć przebywał we Lwowie), założył zakład dla nieuleczalnie chorych i rekonwalescentów, dla ubogich studentów Seminarium Nauczycielskiego otworzył Internat św. Jozafata, którego był długoletnim dyrektorem. Powołał do istnienia pierwszy, a także przez długie lata jedyny w Galicji Zakład Dzieciątka Jezus dla samotnych matek i porzuconych niemowląt, w którym za jego życia uratowano około 3000 dzieci. Zorganizował zakonne Zgromadzenie Sióstr Miłosierdzia św. Józefa (tzw. tercjarki). Zakonnice niosły posługę cierpiącym w szpitalach, sierocińcach, ochronkach, w domach prywatnych.
Zmarł w opinii świętości. Został pochowany na cmentarzu Łyczakowskim. Został beatyfikowany przez papieża Jana Pawła II podczas jego wizyty we Lwowie w czerwcu 2001, zaś kanonizowany przez papieża Benedykta XVI w Rzymie 23 października 2005
 
STATUT SZKOLNYCH KÓŁ CARITAS

POSTANOWIENIA OGÓLNE
1. "Caritas" Archidiecezji Przemyskiej, celem zaspokojenia potrzeb duchowych i społecznych młodego pokolenia oraz podejmowania przez nich dzieł miłosierdzia, może powołać, na wniosek dyrekcji szkoły, szkolne koło "Caritas".
2. Szkolne koło "Caritas" jest dobroczynną organizacją młodzieżową działającą w oparciu o społeczno - humanitarne zaangażowanie jej członków, pod nadzorem dyrekcji szkoły i "Caritas" Archidiecezji.
3. Podstawą prawną powołania szkolnego koła "Caritas" jest statut "Caritas" Archidiecezji Przemyskiej i § 35 pkt. 1 Zarządzenia Ministra Edukacji Narodowej nr 14 z dnia 19 czerwca 1992 r. w sprawie ramowego Statutu szkół publicznych dla dzieci i młodzieży (Dz. Urz. MEN nr 4).
4. Opiekę nad kołem sprawuje nauczyciel szkoły, wyznaczony przez dyrektora Szkoły i zatwierdzony przez dyrektora "Caritas" Archidiecezji. Do jego obowiązków należy: czuwanie nad sprawami wychowawczymi i organizacyjnymi; reprezentowanie koła przed dyrekcją szkoły i na zewnątrz.
5. Opiekę duchową nad kołem sprawuje kościelny asystent, wyznaczony przez biskupa diecezjalnego. Do obowiązków asystenta należy: czuwanie nad działalnością koła, by była zgodna z nauczaniem Kościoła katolickiego i statutem "Caritas"; kierowanie pracą formacyjną członków koła.
CEL, ZADANIA, ŚRODKI
1. Zadania koła wynikają z Chrystusowego przykazania miłości bliźniego, które winno być odnoszone do każdego człowieka, bez względu na jego przekonania, wyznanie, narodowość czy rasę. Do zadań koła należy:
pogłębianie nauki Jezusa Chrystusa, przede wszystkim o miłosierdziu Bożym oraz jej rozszerzanie; uwrażliwianie na różne obszary ludzkiej biedy i krzewienie ducha czynnej miłości bliźniego;
tworzenie dobrej atmosfery w szkole, w najbliższym środowisku, sprzyjającej kształtowaniu osobowości młodego katolika i patrioty oraz dążenie do wszechstronnego rozwoju młodego człowieka;
troska o zdobywanie wiedzy ogólnej i religijnej i uczenie odpowiedzialności za Kościół i Ojczyznę;
rozeznawanie konkretnych potrzeb w szkole, najbliższym środowisku, domu, sąsiedztwie oraz organizowanie pomocy;
stała współpraca z "Caritas" Archidiecezji w prowadzeniu akcji takich, jak: Tydzień Miłosierdzia, św. Mikołaj, Wigiljne Dzieło Pomocy Dzieciom, "Skarbonka wielkopostna"; organizowanie pomocy osobom ubogim i samotnym, ich dzieciom, ludziom dotkniętym kataklizmami losowymi;
współdziałanie z innymi organizacjami szkolnymi, parafialnymi zespołami charytatywnymi, organizacjami państwowymi, samorządowymi, społecznymi, fundacjami i stowarzyszeniami charytatywnymi;
gromadzenie środków pieniężnych i artykułów pierwszej potrzeby dla oczekujących pomocy z terenu szkoły, lub innych.


2. Zadania, o których mowa w § 5, koło realizuje przez:
środki rozwijające życie religijne, jak katecheza, nabożeństwa, dni skupienia, rekolekcje, pielgrzymki itp.;
spotkania, zebrania, zjazdy, sympozja, konferencje, prelekcje, pogadanki, kursy, szkolenia itp.;
imprezy kulturalne, religijno - charytatywne takie jak: akademie, wieczornice, koncerty, konkursy itp.;
imprezy rekreacyjno - sportowe, festyny, loterie fantowe, aukcje itp.;
udział w kwestach, zbiórkach ofiar i darów organizowanych przez "Caritas";
włączanie się w prace różnego rodzaju placówek charytatywnych oraz podejmowanie posług na rzecz osób potrzebujących a pozostających w swoich domach;
korzystanie z własnej biblioteczki, materiałów "Caritas", taśmoteki, filmów oraz urządzanie wystaw i wydawanie gazetki.

CZŁONKOWIE KOŁA, ICH PRAWA I OBOWIĄZKI
1. Koło zrzesza młodzież o światopoglądzie chrześcijańskim. Do koła może należeć młodzież, która równocześnie należy do innych organizacji szkolnych czy też ruchów katolickich.
2. Członkiem koła może być każdy uczeń, który wcześniej włączył się w pracę koła jako kandydat i wyraża wolę pełnego w nim uczestnictwa.
3. Każdy członek koła ma prawo:
korzystać z czynnego i biernego prawa wyborczego;
uczestniczyć w życiu i działalności koła oraz wpływać na jego decyzje podejmowane przez władze koła;
poręczać za kandydatów na członków koła;
posiadać legitymację, odznakę czy identyfikator podczas realizowania zadań podejmowanych przez koło.

4. Członkowie koła zobowiązani są:
żyć i pracować w kole "Caritas" zgodnie z zasadami wiary i moralności Kościoła, oraz wskazaniami dyrekcji szkoły;
dążyć do urzeczywistnienia w sobie pełni miłosierdzia chrześcijańskiego, które powinno realizować się na trzech płaszczyznach: modlitwa - słowo - czyn;
dbać o dobre imię "Caritas", szkoły i Ojczyzny;
wypełniać cele i zadania statutu a także decyzje władz koła, a przede wszystkim troszczyć się o jego rozwój;
uczestniczyć w zebraniach koła i wszelkich pracach przez nie podejmowanych;
wpłacać regularnie składki członkowskie na rzecz koła, których formę ustalają władze koła. Mogą to być niewielkie kwoty pieniężne, zbiórki makulatury i materiałów wtórnych, lub inne.

5. Przyjęcia na członka koła dokonuje zarząd koła na wniosek dwóch członków zwyczajnych, po pozytywnie przeżytym okresie kandydatury i za zgodą rodziców dla dzieci poniżej 18. roku życia. Okres kandydacki nie może przekroczyć sześciu miesięcy. Kandydaci mają te same obowiązki i prawa, co członkowie koła, zawsze jednak pod opieką zwyczajnych członków. Uroczyste przyjęcie w poczet członków koła i wręczenie legitymacji odbywa się w dniu święta patronalnego "Caritas" - niedziela miłosierdzia, lub w inny dzień, ustalony z dyrekcją "Caritas".
6. W działalność koła mogą włączać się, w razie takiej potrzeby, uczniowie nie zrzeszeni, o innym światopoglądzie, lub z innej szkoły, na zasadzie sympatyka koła.
7. Koło może skupiać w swoich szeregach członków - seniorów i członków honorowych. Członkiem - seniorem jest każdy absolwent szkoły, który był wcześniej członkiem zwyczajnym koła i nadal pragnie kontynuować działalność w kole. Członek - senior posiada wszystkie prawa członka zwyczajnego oprócz prawa wyborczego. Członkiem honorowym może być osoba fizyczna lub prawna, szczególnie zasłużona dla koła, która decyzją zarządu koła otrzymała taki tytuł.
8. Nie można ważnie przyjąć do koła tego, kto publicznie odstąpił od wiary katolickiej i podlega karom kościelnym lub administracyjnym czy szkolnym.
9. Członkostwo w kole ustaje wskutek ukończenia lub zmiany szkoły; dobrowolnego wystąpienia; skreślenia z listy członków; karnego wykluczenia. Skreślenie następuje w przypadku nie brania udziału w realizacji zadań koła, lub nieopłacania składek członkowskich przez okres przynajmniej dwóch lat. Wykluczenie z koła następuje w przypadku działania na szkodę koła lub łamania postanowień statutu czy decyzji władz koła, oraz popełnienia czynu niegodnego. Od decyzji o skreśleniu z listy członków, lub wykluczeniu z koła przysługuje odwołanie do dyrekcji "Caritas" Archidiecezji, za pośrednictwem zarządu koła.

PATRON, ŚWIĘTO, SYMBOLE
1. Świętem patronalnym "Caritas" jest liturgiczny dzień ku czci Miłosierdzia Bożego - II Niedziela Wielkanocy.
Koło wybiera swego patrona spośród świętych, którzy w szczególny sposób zasłużyli się w dziedzinie miłosierdzia i ustanowi święto koła w liturgiczne wspomnienie tego świętego. Koło może ustalić własny hymn i modlitwę
2. Koło może używać pieczęci podłużnej i okrągłej oraz funkcyjnych z zastrzeżonym symbolem "Caritas" i z napisem: "Szkolne Koło "Caritas"".

Rozdział VII PRZEPISY KOŃCOWE
1. Statut zatwierdzony przez biskupa diecezjalnego, obowiązuje wszystkie osoby zrzeszone w kole. Zmiana statutu wymaga formy pisemnej, zatwierdzonej przez biskupa diecezjalnego i dyrekcję szkoły
2. Decyzje o rozwiązaniu koła podejmuje dyrektor "Caritas" Archidiecezji, na wniosek zarządu koła, lub dyrekcji szkoły. Dyrektor "Caritas" może również rozwiązać koło, gdy jego działalność obraca się na niekorzyść Kościoła, "Caritas" oraz szkoły, po wcześniejszym uzgodnieniu z dyrekcją szkoły.
3. Likwidację majątku koła przeprowadza ostatni zarząd lub osoba wyznaczona przez "Caritas". Fundusze koła wraz z majątkiem przekazane zostają do "Caritas" Archidiecezji lub na inne cele dobroczynne.
ZASADY WOLONTARIATU CHRZEŚCIJAŃSKIEGO

Działając w imieniu Kościoła, wolontariusz chrześcijański utożsamia się z Kościołem, jego celami, formami działań oraz środkami realizacji tych celów.
Nie pomniejszając znaczenia motywacji naturalnej, humanistycznej, wolontariusz chrześcijański stara się pogłębić swoją motywacje duchowo-religijną.
Wolontariusz chrześcijański odznacza się gotowośc służenia ludziom na wzór Chrystusa, który ,,nie przyszedł, aby Mu służono, lecz służyć i dać swoje życie na okup za wielu” (Mk 10,45)
Będąc często sam ubogim, wolontariusz chrześcijański dzieli się z innymi przede wszystkim miłością na wzór Chrystusa, który ubogacił świat nie dobrami materialnymi, lecz bogactwem miłości (por.2 Kor8,9)
Wolontariusz realizuje apostolat Kościoła, gdy przez uczynki miłości i miłosierdzia uczy innych chrześcijan współczucia i wielkodusznego wspomagania potrzebujących.
W osobie wspomaganej wolontariusz chrześcijański widzi samego Chrystusa, który utożsamia się z każdym potrzebującym (Mt 25, 35-36.42-43)
Wolontariusz chrześcijański pamięta, że miłość czynna jest najpiękniejszą drogą do życia wiecznego, ponieważ ,,miłość nigdy nie ustaje” (1 Kor 13, 8)
Wolontariusz jest rzecznikiem, propagatorem i budowniczym królestwa Chrystusowego na ziemi królestwa miłości, sprawiedliwości i pokoju (KK 36)
Podstawowym kryterium wartościowania wolontariusza jest osobowa godność i wielkość powołania Bożego, jakim każdy człowiek został obdarowany.
Wolontariusz chrześcijański jest otwarty i wrażliwy na wszelkie potrzeby bliźnich, ze szczególnym szacunkiem i miłością odnosi się zwłaszcza do ludzi poniżonych z powodu nędzy.
Wolontariusz odnosi się z szacunkiem i miłością do ludzi o odmiennych poglądach, zwłaszcza tych którzy ,,bez własnej winy, nie znając Ewangelii Chrystusowej i Kościoła Chrystusowego, szczerym sercem szukają Boga”(KK16)
Wolontariusz chrześcijański nie oczekuje za swoją pracę innej zapłaty, jak tylko wiecznej nagrody w niebie, w myśl słów Chrystusa: ,,Kto wam poda kubek wody do picia, nie utraci swojej nagrody” (Mk 9, 41).