… a może by tak w podróż na obłoku/obłoczku …

„Istnieje przenośnia, nazywająca grubą książkę cegłą. Otóż gdy czyta się z pasją, cegła staje się obłokiem i ulatuje wysoko, unosząc nas ze sobą” Daniel Pennac  w „Jak powieść”

Zerknijmy na półki – na pewno znajdziemy tam cegły i cegiełki: książki z biblioteki, o których być może zapomnieliśmy, książki prezenty – do których nie mieliśmy czasu zajrzeć i książki ulubione, do których lubimy wracać…

Prezentujemy w załączeniu książki zakupione ze środków Stowarzyszenia Oczytanych Małolatów w lutym, mieliśmy je zareklamować na marcowych wieczorkach literackich, ale ostatnie spotkanie odbyło się 21 lutego. Ponieważ uciekły i uciekną nam literackie wątki związane z marcowo/kwietniowymi okolicznościami, załączamy też ich „wystawkowy rzucik”.

… a może ktoś z Czytelników, niezależnie od wieku, chciałby się podzielić wrażeniami z aktualnie czytanej/ przeczytanej książki czy ogólnie czasu spędzanego z cegłą/cegiełką w ręku: może to być wybrany cytat, fragment, własne odczucia, rysunek, fotografia – prosimy o przesyłanie ich na adres Stowarzyszenia Oczytanych Małolatów: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

 W zależności od rodzaju „przesyłek”, będą one dołączane do cyklu „Poczytajki - Pomagajki” w zakładce biblioteczno/stowarzyszeniowej lub wykorzystane na wystawki. Wśród ich autorów rozlosowane będą nagrody /słodkie i do czytania/

Dla przykładu i ku pamięci - fragment z opisu książeczki P.H.Reynoldsa „Kropka”:

„Pewność siebie jest niezbędnym ekwipunkiem na drodze do pełni szczęścia. Jeśli się nie doceniamy i nie wierzymy we własne możliwości, wówczas każda niewielka przeszkoda urasta do monstrualnych rozmiarów, stając się problemem nie do pokonania. Tymczasem, choć nie zawsze zdajemy sobie z tego sprawę, na nasze dorosłe postrzeganie siebie i otaczającego świata nieoceniony wpływ mają doświadczenia z wczesnego dzieciństwa. Bolesna krytyka, uszczypliwe komentarze, a nawet przemilczenie dziecięcego sukcesu – to zaledwie kilka przykładów dorosłych zachowań, które w małym człowieku zostawiają piętno na całe życie. Gdyby tylko można było cofnąć czas, wymazać czarne plamy i postawić najzwyklejszą… kropkę”